بررسي سطح سرمي سيستاتين C در زنان مبتلا به سرطان پستان در مقايسه با گروه شاهد

مقدمه: سرطان پستان شايع ترين نوع سرطان در بين زنان ايراني محسوب مي گردد كه در 70% از موارد هنگامي كشف مي شود كه بيماري به مرحله پيشرفته رسيده است. كشف بيوماركرهاي تشخيصي جديد، امري ضروري است. سيستاتين C از خانواده سيستاتين ها و يك پروتئين مهاركننده سيستئين پروتئاز و غيرگليكوزيدي بوده كه به عنوان يك ماركر عملكردي كليه نيز به كار مي رود. هدف از اين مطالعه بررسي سطح سرمي سيستاتين C در سرم خون زنان مبتلا به سرطان پستان در مقايسه با گروه شاهد و مقايسه آن در يافته هاي فيزيوپاتولوژي بيماران مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه بر روي 88 زن (44 نفر مبتلا به سرطان پستان و 44 نفر سالم) كه به مركز راديوتراپي و انكولوژي رضا مشهد در سال 1398 مراجعه كرده بودند، انجام گرفت. پس از ثبت اطلاعات دموگرافيك و باليني، سطح سرمي سيستاتين C به روش الايزا اندازه گيري شد و توسط نرم افزار SPSS.V22 تحليل شد. يافته ها: ميانگين سن افراد سالم 48.48 سال و بيماران 52.32 سال و ميانگين BMI افراد سالم 24.37 و بيماران 29.52 به دست آمد (p 0.001). نتايج ما نشان داد كه ميانگين سطح سرمي سيستاتين C (ng/ml) در بيماران مبتلا به سرطان پستان (0.413±0.555) و در گروه شاهد (0.291±0.258) به دست آمد، (p 0.001). همچنين سطح سرمي سيستاتين C در بيماران با اندازه تومور (0.002=p)، استيج (0.029=p) و گريد (0.001=p) در ارتباط بوده و اين ميانگين در هر دو گروه BMI بالاي 25 ((p 0.001) و زير 25 (0.017=p) به صورت معناداري بيشتر از گروه شاهد بود. همچنين سيستاتين C در بيماران بالاي 50 سال به طرز معناداري افزايش نشان مي دهد ((p 0.001). از بين پارامترهاي باليني، درگيري گره هاي لنفاوي (0.421p=)، گيرنده استروژن (0.449=p)، گيرنده پروژسترون (0.2=p) و (0.783=p) HER2، تأثير معني داري بر سطح سرمي سيستاتين C نشان نداد. در بررسي منحني راك حساسيت برابر با 65.9% و ويژگي برابر با 86.4% و ارزش اخباري مثبت برابر با 82.8% و ارزش اخباري منفي برابر با 71.6% به دست آمد. نتيجه گيري: سيستاتين C نقش مهمي در فيزيوپاتولوژي سرطان پستان دارد كه مي تواند به عنوان يك بيوماركر تشخيصي مورد استفاده قرار گيرد.