طبقه‌بندي ارتباط ميان بيكاري و پيچيدگي اقتصادي براساس سطح نوآوري

يكي از نگراني‌هاي قديمي بازار كار، جانشيني نيروي كار با روبات‌ها و اتوماسيون بوده و بسياري از افراد، رشد نوآوري و فناوري را متناسب با افزايش بيكاري دانسته‌اند. برخي از محققان تاثيرپذيري اشتغال از افزايش رشد فناوري را منوط به دامنه و عمق بازارها دانسته‌اند. شواهد موجود نشان مي‌دهد تاثيرپذيري اشتغال از نوآوري و فناوري وابسته به قدرت رقابت جهاني كشورها و كيفيت نيروي كار آن‌ها است. از آنجا كه شاخص پيچيدگي اقتصادي، هم صادرات و هم‌ سطح دانش موجود در اقتصادها را مي‌سنجد، مي‌تواند گزينه مناسبي براي در نظر گرفتن دامنه بازارها به‌حساب آيد.پژوهش حاضر به بررسي اثر پيچيدگي اقتصادي بر بيكاري با كنترل كردن اثر توليد ناخالص داخلي و تورم پرداخته و اين پرسش را مطرح مي‌كند كه آيا سطحي از نوآوري وجود دارد كه تعيين‌كننده نوع ارتباط ميان پيچيدگي اقتصادي و بيكاري باشد. براي اين منظور از رگرسيون آستانه‌اي در پنلي از كشورها در بازه زماني 2017-2008 استفاده ‌شده است. يافته‌ها از غيرخطي بودن رابطه ميان پيچيدگي اقتصادي و بيكاري حكايت دارد و شواهدي مبتني بر جانشيني نيروي كار توسط فناوري هنگامي‌كه شاخص نوآوري در بازه (0/493 ,0/456[ قرار دارد به‌دست‌آمده است.

No abstract