بازنمايي مضامين اخلاقي و تعليمي در پنج‌گنج عماد فقيه كرماني

ادبيات تعليمي از كهن‌ترين و رايج‌ترين گونه‌هاي ادبي جهان است كه آموزه‌هايي اخلاقي و عقلاني را به مخاطب ارائه مي‌كند تا با كاربست آن‌ها در زندگي، به سعادتمندي و نيك‌بختي برسد. ادبيات فارسي از ديرباز، جلوگاه ناب‌ترين و نغزترين معاني و مضامين اخلاقي و تعليمي بوده‌ و در هر دوره‌، بخش انبوهي از شعر فارسي به پند و حكمت و موعظه اختصاص داشته ‌است. عماد فقيه كرماني از شاعران پارسي‌گوي قرن هشتم هجري است كه در سرودن انواع شعر چون غزل و قصيده و مثنوي تبحري تمام داشته و شعرش با مباني تصوف و انديشه‌ها و آموزه‌هاي عرفاني درآميخته ‌است. در اين پژوهش با روشي توصيفي‌‌تحليلي و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، آموزهاي اخلاقي و تعليمي در پنج ‌گنج عماد فقيه كرماني بررسي شده ‌است تا جايگاه و ارزش اخلاق و تعليم در شعر او مشخص شود و همچنين گوشه‌اي از مقام ادبي اين شاعر آشكار ‌گردد. دستاورد پژوهش نشان مي‌دهد كه در مثنوي‌هاي عماد فقيه كرماني، موضوع‌هاي اخلاقي و تعليمي كه تلفيق‌يافته از اندرزهاي كهن و آموزه‌هاي عرفاني و صوفيانه است، بازتابي گسترده دارد. مواعظ سياسي و حكومتي، عبادت و بندگي خدا، ناپايداري و بي‌اعتباري دنيا، گشاده‌دستي و سخاوت، علم و علم‌آموزي، رازداري، كم‌آزاري و... از مهم‌ترين و پربسامدترين مسائل اخلاقي و تعليمي در پنج‌ گنج عماد فقيه است.

no abstract