بررسي آموزه‌هاي تعليمي رسالۀ انيس‌الطالبين محمد بن محمود فارس

متون و اشعار تعليمي يكي از گسترده‌ترين و رايج‌ترين ژانرهاي ادب فارسي است كه گاه به‌صورت اثري كاملاً مستقل است. رسالۀ انيس‌ الطالبين محمد بن محمود فارس، از جمله آثار مشحون از آموزه‌هاي تعليمي است. اين رساله كه يكي از آثار نفيس متعلق به سدۀ يازدهم هجري است و در شمار متون ارزشمند اخلاقي‌ـ حكمي فارسي جاي دارد، تاكنون گمنام مانده است. اين رساله مشحون از مضامين و معاني تعليمي و حكمي فراواني است كه نويسنده، آن را به‌اقتضاي زمينۀ انفعالي و ذوقي به كار برده است. نگارندگان در اين پژوهش بر آن‌اند تا ضمن معرفي اجمالي رسالۀ انيس‌ الطالبين، تأثير آموزه‌هاي اخلاقي به‌كاررفته در اين رساله را در ذهن و درون مخاطب بررسي كنند. نتايج پژوهش حاكي از اين است كه نويسنده فردي آگاه بوده كه با اصول روان‌شناختي آشنايي داشته و به‌اقتضاي موقعيت از شگردهاي مختلف تشويق، ترغيب، حكايت و تمثيل و استدلال و... بهره گرفته است.

no abstract