ارائۀ الگوي مدرسۀ شاد از طريق واكاوي مضامين شادي در ادبيات و فرهنگ ايراني

مطالعۀ حاضر با هدف ارائۀ الگوي مدرسۀ شاد از طريق واكاوي مضامين شادي در ادبيات و فرهنگ ايراني به انجام رسيد. روش پژوهش، تحليل مضمون به‌عنوان يكي از روش‌هاي رويكرد كيفي است. داده‌هاي پژوهش شامل منابع و متون مرتبط با فرهنگ و ادبيات ايراني است كه از طريق تكنيك تحليل متن و با توجه به فرايند تحليل داده در روش تحليل مضمون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌هاي پژوهش بيانگر اين است كه شادي در فرهنگ و ادبيات ايراني دربارۀ دو مضمون فراگير اصلي شادي بيروني (آفاقي) و شادي دروني (انفسي) قابليت صورت‌بندي دارد. شادي بيروني شامل زيست جهان شاد و بهْ زيستن و شادي دروني دربرگيرندۀ ايستار، منش و پويش معطوف به شادي است. ارائۀ الگوي مدرسۀ شاد بر مبناي مضامين شادي در فرهنگ و ادبيات ايراني مستلزم توجه به ابعاد و مؤلفه‌هاي شادي بيروني و شادي دروني و لحاظ نمودن اين ابعاد در رابطه با اركان و مؤلفه‌هاي اصلي مدرسه است كه در قالب برنامۀ درسي معطوف به شادي، كاركنان آموزشي و اجرايي مدارس به‌مثابۀ آموزشگران شادي، محيط مدرسه با نشاط و دانش‌آموزان شاد زيست نمود پيدا مي‌كند.

no abstract