بررسي و تحليل كاركرد تقابل ها در بازنمايي مفاهيم اخلاقي و تعليمي در باب هفتم از بوستان سعدي

يكي از شگردهاي سعدي براي بازنمايي آموزه هاي تعليمي و اخلاقي در باب هفتم بوستان، استفاده از تقابل سازي هاي دوگانه در سطح واژگان و معاني است. او ميكوشد با ذكر موضوعات اندرزي و اخلاقيِ مطلوب، مجموعهاي از كنشهاي رفتاري و گفتاري نيك را به مخاطب خود انتقال دهد و در ادامه، متضاد آن مسائل را بازنمايي كند تا بر قدرت مميزۀ اخلاقي مخاطبانش بيفزايد. در اين پژوهش، با استفاده از منابع كتابخانه اي و روش توصيفي ـ تحليلي، كيفيت بازتاب تقابلها در باب هفتم بوستان با رويكرد به نظريۀ تقابل هاي دوگانه كاويده شده است. نتايج پژوهش نشان ميدهد كليّت اين باب، بازنمايندۀ تقابل ميان خير و شر در سطح كلان است. سعدي در گام بعدي، ذيل هر مؤلفه به مصداق هايي اشاره ميكند تا گسترۀ بينش و شناخت مخاطب تقويت شود. همچنين، شخصيت هايي كه اين تقابل ها را منعكس ميكنند، در دو دستۀ حقيقي و مجازي جاي ميگيرند. درمجموع، سعدي قصد دارد با فراهم كردن بسترهاي اخلاقي لازم براي تزكيۀ دروني افراد، شهرِ جسم و جان آنها را به مدينۀ فاضله اي بدل كند كه براساس بايدهاي اخلاقي بنا شده است

no abstract