آموزه‌هاي تعليمي بر مبناي حضور نسل‌هاي متفاوت در شاهنامه

شاهنامه شاهكاري ادبي از فردوسي است. او در اين اثر ارزشمند، با آگاهي از تفاوت‌هاي طبيعي كودك و جوان و پير به بررسي ابعاد مختلف ادبيات تعليمي مي‌پردازد تا بتواند مفاهيم و مقاصد منظور خود را كه سرشار از نكات تعليمي ناب است، به بهترين شكل ممكن براي خوانندگان بيان كند. شناخت ويژگي‌هاي نسل‌هاي مختلف مي‌تواند نقش مهم و كاربردي ادبيات تعليمي را نشان دهد. درواقع تفاوت مضامين تعليمي، برخاسته از تفاوت در دوره‌هاي زندگي، فكري، قدرت بدني و آگاهي‌هاي ناشي از تجربه‌آموزي آنان در جامعه است. در اين جستار، پژوهشگر مي‌كوشد جلوة ادبيات تعليمي و شاخصه‌هاي آن را ازنظر تفاوت نسل‌ها در شاهنامه واكاود. با بررسي موضوعاتي مانند نام‌خواهي، نيك‌نامي، نيكوكاري، شجاعت، آينده‌نگري، فضيلت علم و دانش، پند و اندرز و... مشخص شد كه فردوسي مضامين تعليمي را در رابطه با هر نسل چگونه به كار برده است. فردوسي باتكيه‌بر آموزه‌هاي تعليمي كودكان را به هنرآموزي، جوانان را به آگاهي‌آموزي و نصيحت‌پذيري و پيران را به كياست، تدبير، نصيحت‌گري و راهنمايي دعوت مي‌كند.

no abstract