بررسي و تحليل آموزۀ تعليمي «ظلم‌ستيزي» در شعر «درفش كاويان» از حميد مصدق با رويكرد به نظريۀ كنش‌هاي گفتاري جان سرل

شعر معاصر در حوزۀ لفظ و محتوا تغييرات بنياديني را نسبت به دورۀ كلاسيك تجربه كرده است. در زمينۀ مضمون و محتوا، شاعران از اشارۀ مستقيم به اخلاقيات پرهيز كرده‌ و آن را به‌عنوان ابزاري براي بازنمايي مسائل سياسي و اجتماعي به كار گرفته‌اند كه اين امر، بر چندلايگي و پيچيدگي شعرها افزوده است. حميد مصدق، يكي از نمايندگان برجستۀ شعر سمبوليسم اجتماعي در دوران معاصر، از اين روش سود برده است و در شعر «درفش كاويان» با انعكاس مجموعه‌اي از آموزه‌هاي اخلاقي و ارتباط آن با مسائل سياسي و اجتماعي، گامي جديد در شرح و طرح مضامين تربيتي برداشته است. او در سطح ژرف‌ساخت، با استفاده از ظرفيت‌هاي تعليمي مواردي همچون خدامحوري، اتحاد مردم، خودباوري، عدم انفعال فكري و رفتاري، نفي جبرگرايي و... مخاطبان خود را براي ساختن دنيايي بهتر و مطابق با موازين عدالت‌محور ترغيب كرده است. بررسي شعر «درفش كاويان» با روش توصيفي‌تحليلي و رويكرد به مباني نظريۀ كنش‌هاي گفتاري جان سرل نشان مي‌دهد كه استفاده از كنش‌هاي اظهاري، ترغيبي، عاطفي، تعهدي و اعلامي منتج به بازنمايي مفهوم كلان اخلاقيِ «ظلم‌ستيزي» شده است و ديگر آموزه‌هاي تعليمي براي تقويت اين مفهوم بنيادي به كار گرفته شده‌اند.

no abstract