پاندومي كرونا؛ امنيت بهداشتي جهان و همكاري كنشگران دولتي و غيردولتي

پژوهشگران و محققان مختلف با توجه به رشته تخصصي و حوزه علاقه مندي شان از زواياي مختلف در مورد كويد 19 به بحث و بررسي پرداخته اند. جريان غالب در حوزه علوم سياسي و روابط بين الملل با نگاهي بدبينانه و با تاكيد بر نظريه رياليسم به برجستگي نقش دولت در امر مبارزه با كرونا،خودياري،تاكيد بر مرزهاي سرزميني،ملي گرايي،رقابت و ستيز بين دولت هاي دولت ها خصوصا قدرت هاي بزرگ (كشمكش بين ايالات متحده امريكا و چين) پرداخته اند.به نظر نگارنده مساله اي كه كمتر به آن توجه شد مفهوم«همكاري» بين كنشگران در سطوح و عرصه هاي مختلف بين المللي است. جامعه جهاني در حال حاضر همه گيري ويروس كرونا را به عنوان يك تهديد نرم عليه صلح و امنيت جهاني مي داند.براي مقابله با تهديد جهاني همكاري و اشتراك مساعي بين كنشگران مختلف در عرصه روابط بين الملل ضروري است. در اين مقاله به فرايند امنيتي كردن كرونا و مقابله با اين تهديد از طريق انواع همكاري بين كنشگران مختلف با تاكيد بر نظريه ليبراليسم و مفهوم امنيت انساني پرداخته مي شود. سوالي كه اين پژوهش درصدد پاسخ به آن مي باشد عبارتست از:چه عواملي باعث همكاري بين كنشگران مختلف دولتي و غيردولتي در عرصه روابط بين الملل شده است؟فرضيه اين پژوهش كه تلاش مي شود با متدلوژي تحليلي – تبييني اثبات شود عبارتست از: تبديل شدن كرونا به تهديد جهاني،پيامدها و ناتواني دولت هاي ملي در مهار آن، تداوم كاركرد نهادها و رژيم هاي بين المللي بعد از هژموني باعث همكاري بين كنشگران دولتي و غير دولتي در عرصه روابط بين الملل شده است.

No abstract