انبوه سازي مسكن و رضايت مندي ساكنان فضاهاي پيراشهري مورد: پرند و پرديس در استان تهران

اين مقاله رضايت مندي ساكنان از پروژه مساكن انبوه در شهر تهران را مورد سنجش قرار مي دهد. در اين راستا، سه مؤلفه اقتصادي، اجتماعيفرهنگي و زيست محيطيكالبدي در هشت شاخص و 31 سؤال مورد بررسي قرار گرفت. جامعه آماري اين پژوهش دو شهر جديد پرند و پرديس در محدوده هاي غربي و شرقي شهر تهران هستند كه بيشترين حجم مساكن انبوه با عنوان مسكن مهر در آن ها مكان‌يابي و احداث شده است. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران در هر كدام از شهرها به تعداد 380 نفر و به دو روش نمونه گيري خوشه اي و سپس تصادفي ساده، ساكنان انتخاب شدند. نتايج پرسشنامه كه بر اساس آزمون Ttest تك نمونه اي مستقل با سطح آلفاي 5 درصد تحليل شد نشان مي دهد كه در همه ابعاد و در هر دو شهر، نارضايتي ساكنان از پروژه مسكن مهر مشهود است به‌گونه‌اي كه در شهر پرند مجموع امتياز ابعاد اقتصادي، اجتماعيفرهنگي و زيست محيطيكالبدي به ترتيب 2.30، 2.26 و 2.22 است و همين اعداد در شهر پرديس به ترتيب 2.17، 2.27 و 2.50 است كه از سطح متوسط 3 پايين تر است. در شهر پرند بيش از 83 درصد ساكنان تمايل به مهاجرت از مساكن انبوه طي 5 سال آينده را دارند و در شهر پرديس نيز اين عدد 79 درصد است. همچنين بيش از 78 درصد ساكنان مسكن مهر پرند و بيش از 75 درصد ساكنان مسكن مهر پرديس، بافت فرسوده درون شهر تهران را به زندگي در مسكن مهر ترجيح مي دهند.