بررسي اثر سطح تراكم و مقدار غذا بر رشد، تكوين و بقاي لاروهاي وزغ سبز (Bufotes variabilis, Pallas 1769)، دوزيستان: بي‌دمان

رشد، تكوين و بقا تاثيرات مهمي بر زندگي و پويايي جمعيت‌ها دارند، زيرا تعامل اين عوامل بر اندازه و سن افراد در گذرهاي خاصي از دوره زندگي (از جمله دگرديسي و بلوغ) اثرات تعيين كننده‌اي دارد. براي بسياري از دوزيستان، تراكم و غذا بعنوان عوامل اصلي و اوليه زيست محيطي به شمار مي‌روند كه بر رشد، تكوين و ميزان بقا تاثيرگذار هستند. در اين مطالعه، اثرات مستقل و تعاملي تراكم و سطح غذا بر رشد، دگرديسي و بقا در لاروهاي وزغ سبز Bufotes variabilis مورد بررسي قرار گرفت. بطوريكه، يك آزمايش 2×2 فاكتوري از دو سطح از تراكم (تراكم بالا و پايين) و دو سطح از غذا (غذاي زياد و كم) به مدت 112 روز طراحي شد. براساس نتايج، سطح غذا تاثير معني‌داري بر رشد، دگرديسي و بقا داشت. در مقابل، تراكم تأثير معني‌داري بر رشد، بقا و سن دگرديسي نداشت اما تاثير معني‌داري بر اندازه SVL به هنگام دگرديسي و درصد دگرديسي نشان داد. بيشترين نرخ رشد، اندازه SVL به هنگام دگرديسي، درصد دگرديسي و بقاي لاروها در تيمار با تراكم كم/غذاي زياد مشاهده شد. كمترين رشد و اندازه SVL به هنگام دگرديسي، و بيشترين سن دگرديسي در تيمار با تراكم بالا/ غذاي كم مشاهده شد. كمترين ميزان بقا و درصد دگرديسي در تيمار تراكم كم/غذاي كم مشاهده شد. اثرات تعاملي غذا و تراكم بر رشد در طول زمان، اندازه SVL به هنگام دگرديسي، درصد دگرديسي و سن دگرديسي معني‌دار نشان داده شد اما اين تعامل براي بقا معني‌دار نبود.

No abstract