اثرات حفاظتي عصاره ميوه گياه تمشك (Rubus fruticosus L.) بر عملكرد آنتي اكسيداني در موش هاي صحرايي نر ديابتيك القا شده با استرپتوزوتوسين

زمينه و هدف: هدف از اين مطالعه، به ارزيابي اثرات حفاظتي عصاره ميوه گياه تمشك بر ميزان فعاليت آنزيم هاي سوپراكسيدديسموتاز (SOD) و گلوتاتيون پراكسيداز (GPx) و تغييرات سطح سرمي مالون دي آلدئيد (MDA) و ظرفيت آنتي اكسيداني تام (TAC) در موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين مي پردازد. روش بررسي: در اين مطالعه آزمايشگاهي، موش ها بوسيله تزريق داخل صفاقي STZ ديابتي شدند. ميوه تمشك با روش معمول، عصاره گيري شد. موش ها به پنج گروه سالم (كنترل)، ديابتي (DM) و DM + دوزهاي 50،100،200 ميلي گرم بر كيلوگرم تقسيم شدند. پس از تزريق عصاره به صورت IP به مدت 4 هفته، ميزان فعاليت آنزيم هاي سوپراكسيدديسموتاز و گلوتاتيون پراكسيداز و سطح سرمي مالون دي آلدئيد و ظرفيت آنتي اكسيداني تام تعيين شد و داده ها با استفاده از آزمون آناليز واريانس يك طرفه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: فعاليت SOD و GPx و سطح سرمي TAC در گروه DM دچار كاهش معنا دار نسبت به ديگر گروه ها شد p<0/05 پس از درمان، فعاليت آنزيم هاي و GPx و SOD سطح سرمي TAC به شكل معناداري افزايش پيدا كرد p<0/05 سطح سرمي MDA در گروه DM افزايش چشمگيري يافت p<0/05 و پس از درمان با عصاره كاهش معني داري پيدا كرد p<0/05 عصاره ميوه تمشك با افزايش فعاليت و ظرفيت آنتي اكسيداني و مهار توليد MDA در سطح سرم موش هاي صحرايي مبتلا به ديابت با ،STZ منجر به بهبود عملكرد فعاليت آنتي اكسيداني ميشود.

No abstract