امر به معروف و نهي از منكر در كلام وحياني و در بيان رسول و اوصياء ربّاني «با رويكرد سلامتي در زندگي اسلامي»

فاقد عنوان لاتين

سخن خوب از هر كه باشد خوش تر است اما كلام وحياني با رايحه اخلاقي و انساني بر جان و نفس آدمي نشاط ديگري مي بخشد. اگر چه كلام الهي ما فوق كلام بشري است ولي تجلي زيباي آن در كلام انبياء عظام و ائمه اطهار (ع) به عنوان جانشينان خاص رسول ختمي مرتبت حضرت محمد (ص) تبلور يافته است. امر به معروف و نهي از منكر از اصول مسلم اعتقادي و اخلاقي در ميان فرق اسلامي است و در ميان ساير فرقه هاي ديني هم جايگاه خاص خود را دارد.اين تمناي دروني مشترك در ميان انسان ها نشانگر واحديت فطرت آدمي است. نيك خواهي و نيك انديشي و نيك اخلاقي رايحات خوشبويي هستند كه از عطراگيني امر به معروف و نهي از منكر حاصل و در مشام انسان هاي سليم القلب احساس مي شوند.بر همين اساس است كه آدمي از درون تمايل به امور خير داشته و از امور زشت گريزان است.بر مبناي اين ميل دروني اجراي امر به معروف و نهي از منكر با شرايطي الزامي و اجباري به نظر مي رسد.

فاقد چكيده لاتين