بررسي تاثير ويژگي‎هاي فردي بر فرسودگي شغلي با آزمون نقش ميانجي استرس شغلي و سرمايه اجتماعي در ميان پرستاران بيمارستان امام رضا (ع) اروميه

مقدمه: فرسودگي شغلي، خستگي فيزيكي، هيجاني و رواني به دنبال قرار گرفتن طولاني مدت در موقعيت كار سخت مي باشد و اين نشانگان حالتي است كه در آن قدرت و توانايي افراد كم مي شود و رغبت و تمايل آن ها براي انجام كار و فعاليت كاهش پيدا مي‌كند. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير ويژگي هاي فردي بر فرسودگي شغلي با آزمون نقش ميانجي استرس شغلي و سرمايه[fa1] اجتماعي در ميان پرستاران در سال 1398 انجام گرفت. روش كار: اين پژوهش از نظر هدف، جز پژوهش هاي كاربردي و از حيث روش، توصيفي همبستگي است. جامعه آماري پژوهش را كليه پرستاران شاغل در بيمارستان امام رضا (ع) اروميه تشكيل داد. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 162 نفر برآورد گرديد و براي انتخاب آن از روش نمونه گيري تصادفي ساده استفاده شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه جمعيت شناختي، پرسشنامه فرسودگي شغلي ماسلاچ، استرس شغلي اورليگيردانو و سرمايه اجتماعي ناهاپيت گوشال بود. براي تعيين روايي پرسشنامه ها از روش اعتبار محتوا و روايي سازه استفاده شد. همچنين پايايي دروني پرسشنامه از طريق ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 89/0، 81/0 و 94/0 محاسبه شد. براي تحليل داده ها در بخش آمار توصيفي از شاخص ميانگين، انحراف استاندارد استفاده شد. در بخش آمار استنباطي براي بررسي همبستگي از ضريب همبستگي پيرسون و براي آزمون فرضيه ها از روش مدل يابي معادلات ساختاري بهره گرفته شد. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين ويژگي فردي سن با استرس شغلي (69/0 =r) و سرمايه اجتماعي (79/0 =r) رابطه معني دار وجود[fa2] دارد. وجود رابطه بين سابقه خدمت با سرمايه اجتماعي (76/0 =r) تائيد شد ولي با استرس شغلي رابطه معني داري مشاهده نشد. همچنين بين استرس شغلي و سرمايه اجتماعي با فرسودگي شغلي (72/0 =r و 16/0 =r) رابطه معنادار وجود داشت. بر اساس يافته هاي پژوهش مبني بر تعيين نقش ميانجي گري، استرس شغلي كمتر در سنين بالا بر كاهش فرسودگي شغلي (30/0 =B) تاثير داشت ولي نقش ميانجي گري در رابطه بين سابقه خدمت و فرسودگي شغلي تائيد نشد. در نهايت سرمايه اجتماعي رابطه بين ويژگي هاي فردي (سن و سابقه خدمت) با فرسودگي شغلي (42/0 =B و 06/0 =B) را تحت تاثير قرار مي دهد. نتيجه گيري: با توجه به يافته ها مي توان نتيجه گرفت كه توجه به ويژگي هاي فردي و توسعه سرمايه اجتماعي و كاهش استرس شغلي از طريق برگزاري كلاس هاي آموزشي در بيمارستان ها مي تواند در كاهش فرسودگي شغلي در بين پرستاران از اهميت قابل توجهي برخوردار باشد.