بهينه سازي پارامترهاي مؤثر بر فرآيند پرداخت كاري ساينده مغناطيسي با استفاده از روش رويه پاسخ

فرآيند پرداخت‌كاري ساينده مغناطيسي با توجه به ماهيت آن يك فرآيند سرد محسوب مي‌شود. بنابراين، اين فرآيند آسيب‌هاي سطحي همچون ميكرو ترك‌ها، تغيير فاز، سوختگي و غيره را بر روي سطح قطعات ماشين‌كاري شده ايجاد نخواهد كرد. در اين مقاله، اثر پارامترهاي گپ‌كاري، سرعت دوراني قطعه‌كار و نوع ساينده در فرآيند پرداخت‌كاري ساينده مغناطيسي بر زبري سطح بيروني قطعات استوانه‌اي از جنس فولاد زنگ نزن 440C با استفاده از روش رويه پاسخ براي رسيدن به كمترين زبري سطح، مدل‌سازي و بهينه‌سازي شده است. با اجراي آزمايش‌ها، ميزان زبري سطح نمونه‌ها به عنوان تابع هدف اندازه‌گيري شده است. سپس با استفاده از روش رويه پاسخ، مقادير بهينه پارامترهاي گپ‌كاري و سرعت دوراني قطعه‌كار به دست آمده است. نتايج بهينه‌سازي به كمك روش رويه پاسخ نشان مي‌دهد كه فرآيند با دقت خوبي مدل‌سازي شده است و همچنين استفاده از مدل توسعه‌يافته ميزان بهبود در زبري سطح پرداخت‌شده را به ميزان 52.17 درصد افزايش داده است. علاوه بر اين، نتايج ميكروسكوپي بافت سطح نمونه‌ها، نشان مي‌دهد كه فرآيند پرداخت‌كاري ساينده مغناطيسي جهت و شيارهاي ناشي از فرآيند سنگزني را به طور قابل توجهي از بين برده است و همچنين يك سطح پرداخت فوق صيقل و يكنواختي به مانند يك آينه تا محدوده 0.207 ميكرومتر به دست آمده است.