بازشناسي نبوت در صحيفه سجاديه

آغاز خلافت بني اميه و تبديل خلافت به سلطنت از حساس­ترين دوره­هاي مؤثر بر انديشه سياسي پس از اسلام است. در آن ايام، امامان شيعي، بنا بر وظيفۀ الهي در جهت حفظ و احياي انديشه اسلامي در برابر انحرافات اموي كوشيدند. يكي از انحرافاتي كه در زمان امام سجاد(ع) به اوج خود رسيد، تحريف نبوت و رهبري بود و امام سجاد(ع) به شيوه­اي خاص در برابر انحرافات فكري – سياسي جامعه اموي ايستادگي كرد. در اين مقاله، فعاليت امام سجاد(ع) بر اساس «صحيفه سجاديه» بررسي شده­است؛ از آن جمله با تحليل محتوايي، مسئله نبوت به عنوان يكي از ابعاد سياسي- اعتقادي در صحيفه سجاديه مورد بررسي قرار گرفته است تا راهبرد ايشان در جهت حفظ مفهوم و جايگاه نبوت نشان داده شود. امام سجاد(ع) با بررسي اوضاع سياسي و اجتماعي عصر خويش، از طريق دعا به بيان اعتقادات مذهبي و اصول دين به ويژه نبوت و بعثت و پيوند آن با امامت پرداخت.

no abstract