شيوع افسردگي در كودكان داراي اختلال يادگيري خاص: نقش ارتباط كودك-والد و كودك-معلم

هدف پژوهش حاضر بررسي ميزان شيوع افسردگي در كودكان داراي اختلال يادگيري خاص و نقش ارتباط والدكودك و كودكمعلم در پيش‌بيني علائم آن بود. روش پژوهش همبستگي بود. از ميان دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص، در سه شهرستان بروجرد، نهاوند و ملاير 596 دانش‌آموز به صورت سرشماري انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از مقياس‌هاي سطح 2 افسردگي كودك نسخه‌ي والد/سرپرست، رابطه كودكوالد (نسخه‌ي والد) و رابطه دانش‌آموزمعلم (نسخه‌ي معلم) استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيري هم‌زمان استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميزان افسردگي شديد، متوسط و خفيف در كودكان مبتلا به اختلال يادگيري خاص به ترتيب 15.10، 25.17 و 9.90 درصد بوده است. نتايج نشان داد كه نزديكي كودكوالد (پدر و مادر) و كودك معلم با افسردگي رابطه‌ي منفي معني‌دار داشت؛ تعارض و وابستگي كودكوالد (پدر و مادر) و كودك معلم با افسردگي رابطه‌ي مثبت معني‌دار داشت؛ تمام ابعاد وابستگي كودك والد و كودك معلم به غير از ارتباط نزيك كودك پدر در پيش‌بيني افسردگي كودكان داراي اختلال يادگيري خاص نقش معني‌دار داشتند. بر اساس نتايج، آموزش‌هاي مبتني بر تعامل كودك والد و كودك معلم براي كاهش علائم افسردگي كودكان داراي اختلال يادگيري خاص پيشهاد مي‌شود.