مقايسه خودتنظيمي انگيزشي، پردازش هيجاني و حسي در دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص و دانش آموزان بهنجار

با توجه به ضرورت شناسايي ويژگي‌هاي كودكان داراي اختلال يادگيري خاص براي ارائه‌ي آموزش‌هاي مناسب به آنان، هدف پژوهش حاضر بررسي خودتنظيمي انگيزشي، پردازش هيجاني و حسي بين دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص و دانش‌آموزان بهنجار بود. روش پژوهش حاضر، روش علي مقايسه‌اي بود. جامعه پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان پسر عادي و مبتلا به اختلال يادگيري خاص شهر كازرون بود (سال تحصيلي 95 96)، و 60 دانش‌آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند (30 نفر عادي و 30 نفر مبتلا به اختلال يادگيري خاص). براي گردآوري داده‌ها از مقياس خودتنظيمي انگيزشي ولترز (1998)، پرسشنامه پردازش هيجاني باركر (2007) و پرسشنامه وضعيت حسي دان (1999) استفاده شد. داده‌ها با روش تحليل واريانس چندمتغيري تجزيه و تحليل شد. طبق نتايج، در دانشآموزان داراي اختلال يادگيري خاص ميانگين خودتنظيمي انگزشي و پردازش حسي پايين‌تر و ميانگين مشكلات پردازش هيجاني بالا‌تر از دانش‌آموزان عادي بود (0.000 P). بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص داراي ضعف در خودتنظيمي انگزشي و پردازش هيجاني و حسي هستند كه نياز به آموزش و تقويت شدن در اين زمينه‌ها دارند.