پاسخ شاخص‌هاي ساختاري و عملكردي قلب كودكان به دوازده هفته فعاليت ورزشي هوازي

هدف:تأثيرات مطلوب ورزش بر سلامت قلب و عروق كودكان به‌دليل داشتن فيزيولوژي متفاوت نسبت به ساير رده‌هاي سني به‌خوبي روشن نشده است. ازاين‌رو هدف از مطالعۀ حاضر پاسخ شاخص‌هاي ساختاري و عملكردي قلب كودكان به 12 هفته تمرينات هوازي شدت متوسط بود.روش‌ها:20 كودك سالم (بدون سابقة تمريني منظم) با ميانگين سني 10 تا 12 سال به‌صورت تصادفي در دو گروه كنترل (10=n) و ورزش (10=n) داوطلب شركت در پژوهش شدند. گروه ورزش تمرين هوازي را با شدت 55 تا 70 درصد ضربان قلب ذخيره به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 25 تا 35 دقيقه انجام دادند. شاخص‌هاي ساختاري و عملكردي قلب با استفاده از دستگاه اكوكارديوگرافي در شرايط پايه و پايان 12 هفته تمرين ورزشي اندازه‌گيري شد.  داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي زوجي و تي مستقل تجزيه‌وتحليل شد (0.05 p).نتايج: قطر پايان دياستولي بطن چپ، تودۀ بطن چپ، حجم پايان دياستولي بطن چپ و اوج اكسيژن پس از 12 هفته تمرين هوازي در گروه ورزش در مقايسه با شرايط پايه و گروه كنترل به‌طور معناداري افزايش يافت (0.05 P) و ضربان قلب استراحت كاهش معناداري را نشان داد (0.05 p).نتيجه‌گيري:نتايج نشان داد كه متعاقب 12 هفته تمرين هوازي شدت متوسط برخي شاخص‌هاي ساختاري و عملكردي قلب كودكان بهبود مي‌يابد، به‌گونه‌اي كه اين تغييرات مي‌تواند نقش مؤثري در تقويت دستگاه قلبي عروقي كودكان داشته باشد.