اثر تعليق مكانيكي اندام تحتاني بر بيان ژن‌هاي TRAF6 و MuRF1 در عضلۀ نعلي موش‌هاي صحرايي نر ويستار

هدف: به‌دليل ابهامات موجود در زمينۀ فرايندهاي رشد و حفظ عضلات اسكلتي به‌ويژه آتروفي ناشي از بي‌تحركي، مطالعۀ حاضر، به‌منظور بررسي تأثيرات تعليق مكانيكي اندام تحتاني بر بيان ژن‌هاي آتروژنيكي در عضلۀ نعلي موش‌هاي صحرايي انجام گرفت.روش‌ها: بدين‌منظور 10 سر موش صحرايي نژاد ويستار در دو گروه تعليق (5=n) و كنترل (5=n) قرار گرفتند و موش‌هاي صحرايي گروه تعليق به مدت دو هفته در همين شرايط نگه‌داشته شدند. پس از 14 روز عضلۀ نعلي آن‌ها استخراج گرديد و بيان ژن‌هاي TRAf6 و MuRF1 به روش realtimePcr اندازه‌گيري شد. نتايج: نتايج نشان داد كه پس از 14 روز تعليق اندام تحتاني وزن نسبي عضلۀ نعلي به‌طور معنا‌داري كاهش يافته بود (0.009=P). به‌علاوه، بيان ژن TRAF6 (0.033=P) به‌طور معنا‌داري افزايش يافته بود، ولي افزايش MuRF1 به لحاظ آماري معنا‌دار نبود (0.061=P). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي‌توان گفت كه TRAF6 و عامل پايين‌دست آن، MuRF1 مي‌توانند در تنظيم تودۀ عضلاني در شرايط كاهش فعاليت عصبي عضلاني و تعليق اندام‌ها درگير باشند و به‌عنوان عامل منتخب مقابله با كاهش تودۀ عضلاني در وضعيت‌هايي مانند بستري شدن ورزشكاران پس از آسيب‌هاي ورزشي يا كاهش بار اندام پس از آسيب‌ديدگي درنظر گرفته شوند.