سطح بندي ميزان توسعه فضاهاي روستايي در استان كرمانشاه

Leveling the development of rural spaces in Kermanshah province

سطح بندي مناطق روستايي به لحاظ برخورداري از مولفه هاي توسعه در راستاي تعيين وضعيت موجود و همچنين برنامه ريزي متوازن منطقه اي از اهميت بالايي برخوردار است.پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي است و با توجه به مؤلفه‌هاي مورد بررسي، رويكرد حاكم بر آن تركيبي از روش‌هاي اسنادي و تحليلي مي‌باشد، پايه تجزيه و تحليل بر اساس اطلاعات آماري مندرج در جداول و ساختارهاي اطلاعاتي بوده كه به صورت ماتريسي، جهت تجزيه و تحليل نهايي بر اساس مدل تاپسيس استفاده شده است. تحليل‌داده‌ها در مقياس هفت شهرستان‌استان‌كرمانشاه (سر پل‌ذهاب، اسلام‌آباد غرب، گيلان‌غرب، جوانرود، دالاهو، ثلاث باباجاني و قصرشيرين) مي‌باشد. براي محاسبه توسعه‌يافتگي روستاهاي نمونه تحقيق از شاخص‌هاي جمعيتي، بهداشتي، زيرساختي، خدماتي و فرهنگي استفاده شده است. نتايج بيانگر آن است كه بر اساس شاخص هاي مورد نظر، دهستان‌هاي حميل، بان زرده، شيان، حومه جنوبي، قلعه شاهين، كلاشي، حومه شمالي ، نصرآباد و گوراني در جايگاه دهستان‌هاي بسيار توسعه يافته ، دهستان‌هاي حومه سرپل، بشيوه پاطاق، حومه كرند، شروينه، هرسم، دشت ذهاب، حيدريه، منصوري و ديره در جايگاه دهستان‌هاي توسعه يافته، دهستان‌هاي دشت حر، زمكان، پشت تنگ، چله، پلنگانه، قلخاني، حومه و خانه شور در جايگاه دهستان‌هاي كمتر توسعه‌يافته و دهستان‌هاي بازان، فتح آباد، ويژنان، بيونيج، جيگران، گوآور ، ازگله و سرقلعه كه بيشتر در فاصله دور از مركز شهرستان قرار گرفته‌اند، در جايگاه دهستان‌هاي توسعه نيافته قرار مي‌گيرند.

فاقد جكيده لاتين