نقش فلسفه دين در هويت‌بخشي به علوم انساني

يكي از مسائل مهم در حوزه علم‌شناسي، جهت‌داري و هويت‌مندي علوم است. ديني يا غيرديني‌بودن علوم، ناظر به همين ويژگي است. اين مسئله درباره تمامي علوم، از فلسفه به مثابه انتزاعي‌ترين آن تا علوم انضمامي و كاربردي صادق است. علوم انساني نيز از اين قاعده مستثنا نبوده و مي‌تواند وصف و هويت ديني يا سكولار داشته باشد. عوامل مختلفي (معرفتي و غير معرفتي) در هويت‌بخشي اين علوم نقش دارند كه مبادي و زيرساخت‌هاي نظري از جمله آن مي‌باشند. يكي از مهم‌ترين زيرساخت‌هاي نظري، مباني دين‌شناختي‌اند. نوع نگاه به ماهيت دين، گستره و غايت دين، منشأ دين و نظاير آن، در ديني يا سكولاربودن علوم انساني تأثير جدي دارد. مباني دين‌شناختي، محصول دين‌شناسي فلسفي يا فلسفه دين مي‌باشد. فلسفه دين به صورت مستقيم يا غير مستقيم در ديني يا سكولاربودن علوم انساني نقش دارد. اين مسئله درباره علوم انساني مدرن و فلسفه دين موجود كاملاً مشهود است. از يافته‌هاي مهم مقاله حاضر، اصل جهت‌مندي فلسفه دين و نقش آن در هويت‌بخشي علوم انساني است؛ از اين رو اين مقاله مي‌كوشد با روش فلسفي ـ تحليلي، ضمن طرح جهت‌داري علوم به‏ويژه فلسفه دين، سهم و نقش جهت‌‌بخشي آن را در هويت ديني يا سكولاري علوم انساني نشان دهد.