تبيين نقش مولفه‌هاي موثر بر توسعه گردشگري اجتماع محور (مطالعه موردي: روستاهاي استان گيلان)

گردشگري جامعه محور ابزاري به منظور حفظ منابع طبيعي و فرهنگي، توسعه ي جامعه محلي از طريق توانمندسازي مردم است. در اين پژوهش به بررسي نقش متغيرهاي كلان توسعه برگردشگري روستايي اجتماع محور در استان گيلان مي‌باشد. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر رويكرد توصيفي تحليلي است كه با نمونه‌اي با حجم 770 نفر از ميان افراد روستايي در استان گيلان انجام شده است. ابزار گردآوري داده‌ها در اين پژوهش شامل: مطالعات كتابخانه‌اي و پژوهش‌هاي ميداني از طريق مشاهده و پرسشنامه است. جامعه آماري تحقيق، روستاييان ساكن روستاهاي استان گيلان مي‌باشد. به منظور تعداد نمونه‌ها با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر تعيين شد كه به منظور افزايش سطح اطمينان و كاهش خطا در داده‌ها، تعداد نمونه‌ها افزايش يافته و 770 پرسشنامه تكميل گرديد. طبق برآورد صورت گرفته مقدار پايايي پرسشنامه 0.921 به دست آمده است. همچنين به منظور تجزيه و تحليل شاخص‌ها از مدل تحليل مسير در نرم افزار SPSS استفاده شده است. بر اساس نتايج تحقيق، چهار شاخص اقتصادي 0.380، زيست محيطي 0.348، اجتماعي 0.207 و مديريتي 0.178 به ترتيب بيشترين تأثير را بر شاخص توسعه ي گردشگري اجتماع محور مي‌گذارند.