نقد و تحليل ديدگاه شكري آلوسي دربارۀ نامۀ ششم نهج‌البلاغه

نامه شش نهج‌البلاغه خطاب به معاويه، نوشته اي است كه امام(ع) در آن بر لزوم بيعت معاويه با ايشان و به شيوه احتجاج مورد قبول وي، با او سخن گفته اند و به شبهاتي كه مطرح كرده است، پاسخ استدلالي داده اند. برخي از نويسندگان اهل‌سنت با استناد به اين نامه، بيعت با خلفا را مطابق ديدگاه حضرت دانسته و در صدد انكار نص الهي امامت برآمدند. محمود شكري آلوسي از جمله نويسندگاني است كه در كتاب «السيوف المشرقۀ مختصرالصواعق المحرقۀ» خود، پاسخ محققان شيعه را درباره شبهه مذكور ناكافي دانسته و آن را با بيانات متعدد رد كرده است. نوشته حاضر درصدد برآمد تا ميزان اعتبار گفته هاي وي را مورد تحليل قرار دهد. با بررسي سياقي نامه حضرت و ديدگاه بني اميه درباره نصب الهي علي(ع)، آنچه او اظهار كرده است، انكار ميشود و مداقه در جريانات تاريخي دوران نگارش نامه و تحليل سخنان حضرت درباره معاويه، آنچه را او درصدد توجيه عملكردها و باورهاي معاويه برآمده است، متزلزل ميكند.