بررسي روند و عوامل مؤثر در گسترش حاشيه نشيني در كلانشهر تبريز

حاشيه نشيني پديده اي است كه عوامل اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، كالبدي و خدماتي و ... در پيدايش آن نقش دارند و از دو گروه بنيادي دفع كننده روستا و جذب كننده شهر نشأت مي گيرد. هدف اصلي اين پژوهش بررسي روند حاشيه نشيني طي دهه هاي اخير و تعيين مهم ترين عوامل در گسترش حاشيه نشيني در كلانشهر تبريز مي باشد. روش تحقيق مقاله ي حاضر، توصيفي-تحليلي، نوع پژوهش كاربردي و شيوه جمع آوري داده ها و اطلاعات اسنادي و پيمايشي است. در تحقيق حاضر جهت تعيين روايي تحقيق از روش تأييد خبرگان و صاحبنظران استفاده شده است. سپس عوامل و شاخص هاي مؤثر بر حاشيه نشيني مشخص گرديده و با لحاظ مؤلفه هاي بدست آمده پرسشنامه اي براي ارزيابي و تعيين مهم ترين و تأثيرگذارترين عوامل در حاشيه نشيني تهيه گرديد و در اختيار 34 نفر از خبرگان قرار گرفت. در نهايت داده ها با استفاده از روش هاي آماري و ضرايب همبستگي در نرم افزار SPSS تحليل شده اند. يافته هاي پژوهش حاضر، نشان مي دهد كه مهاجرت در سالهاي اخير با افزايش روبه رو بوده است و حاشيه نشيني نيز تحت تأثير عوامل مختلفي ( اقتصادي، اجتماعي، فيزيكي، خدماتي، فرهنگي) قرار دارد كه از اين بين، عامل اقتصادي با 29.41 درصد مهمترين عامل در روند حاشيه نشيني و عوامل اجتماعي، فرهنگي، خدماتي و كالبدي فيزيكي به ترتيب با 23.57، 20.58، 14.70 و 11.76 درصد از ديگر عوامل مؤثر در روند حاشيه نشيني در شهر تبريز بوده است و عامل بيكاري كه يكي ازعوامل اقتصادي است در روند مهاجرتهاي بي رويه به شهر تبريز نقش بسزايي داشته است.