مطالعه وزن بدن و برخي خصوصيات بيومتري اكوتيپ هاي مختلف شتر تك كوهانه در منطقه جنوب استان كرمان

به منظور بررسي وزن بدن و تنوع فنوتيپي جمعيت شترهاي منطقه جنوب كرمان، خصوصيات مورفولوژيكي 285 نفر شتر (255 ماده و 30 نر) مربوط به 4 اكوتيپ مختلف در 12 در ناحيه جازموريان اندازه گيري شد. اكوتيپ ها شامل جمعيت شترهاي بومي، رودباري، پاكستاني و زاهداني بودند. صفات بيومتري طول بدن، طول گردن، طول دست و پا، محيط سينه و شكم، عمق سينه، ارتفاع جدوگاه، ارتفاع كپل، ارتفاع كوهان و وزن بدن مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از رويه هاي GLM و CORR نرم افزار SAS 9.1 تجزيه و تحليل شدند. ميانگين طول گردن، طول دست و پا در شترهاي رودباري نسبت به ساير اكوتيپ‌ها بيشتر بود. اختلاف شترهاي پاكستاني با ساير اكوتيپ ها از نظر طول بدن ( 1/37±152/23)، محيط سينه ( 2/42±200/29) و محيط شكم ( 0/69±237/29) معني‌داري بود (۰/۰۱ p). همچنين اندازه هاي فنوتيپي و وزن بدن به طور معني داري تحت تاثير اكوتيپ شتر و گروه هاي سني قرار گرفتند. ميانگين صفاتي از قبيل طول بدن، طول دست و پا، محيط و عمق سينه، محيط شكم، ارتفاع جدوگاه و وزن بدن در جمعيت شترهاي ماده نسبت به شترهاي نر پايين تر بود. همبستگي مثبت بين ارتفاع كوهان و ارتفاع جدوگاه (0/41= r)، ارتفاع كوهان و ارتفاع كپل (0/45 = r) و عمق سينه و محيط شكم (۰/4۳= r) مشاهده شد. وزن بدن با تمامي صفات غير از طول گردن همبستگي مثبت و معني داري داشت و بالاترين مقدار آن با محيط سينه (۰/۸۱ = r) و سپس با محيط شكم بود (0/65= r ). اما طول گردن همبستگي منفي با صفات محيط سينه، ارتفاع جدوگاه و وزن بدن نشان داد. ميانگين وزن زنده بدن در اكوتيپ هاي شتر پاكستاني نسبت به ساير اكوتيپ ها به طور معني داري بيشتر بود (۰/۰۱ p). نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه بين اكوتيپ هاي مختلف شتر تنوع فنوتيپي وجود دارد و در منطقه جنوب استان كرمان شترهاي پاكستاني كاملا متمايز از ساير اكوتيپ هاي شتر هستند.