پلي بر تصاوير بديع، صنايع بديعي و صور خيال در شعر خاقاني

شعر فني يكي از دشوارترين و پيچيده‏ترين سبك‏هاي شعر فارسي است كه در قرن ششم رواج يافت. خاقاني از بزرگترين شاعران اين سبك به شمار مي‎رود. يكي از سئوالاتي كه مطرح مي‎شود اين كه خاقاني به چه شيوه‎اي از علوم بلاغي بهره گرفته و اين كاربرد چه تأثيري بر شعر او گذاشته است؟ كتاب‎ها و مقالات زيادي پيرامون سبك شعر خاقاني و دشواري‎هاي شعري او نوشته شده است ولي به دليل گستردگي اشعار و مضامين متنوع و دير فهم بودن اشعار خاقاني هنوز اين ضرورت وجود دارد كه پژوهش‎گران به تحقيق و تفحص بپردازند و پيچيدگي‎ها و دشواري‎هاي شعري او را برطرف نمايند. انجام پژوهش‎هاي جديد دربارۀ خاقاني و اشعار او سبب مي‎شود كه خوانندگان بتوانند با زبان و شعر خاقاني ارتباط بيشتري برقرار كنند و آن‎ها را بهتر درك كنند. خاقاني براي خلق تصاوير بديع و شگفت‎انگيز در اشعار خويش از صنايع بديعي و صور خيال به شيوه‎هايي خاص بهره برده است. اگرچه اين بديع‌گويي سبب پيچيدگي اشعار او شده ولي به لحاظ هنري و آفرينش ادبي بسيار درخور توجه است. در اين مقاله با ارائۀ نمونه‏هايي از اشعار خاقاني، لفظ‏پردازي‏هاي او در شعر تبيين شده و جايگاه اين شاعر سترگ در سبك فني نقد و بررسي شده است. در ادامه برخي از دشواري‏هاي شعري، علل اين مغلق‏گويي و پيچيدگي بررسي شده است.