بررسي ميزان اثربخشي برنامه آموزش كاركردهاي اجرايي بر ضرب آهنگ شناختي كند

هدف: ضرب‌آهنگ شناختي كند، براي توصيف نوع خاصي از اختلال توجه، تمركز حواس و كُندي در پردازش اطلاعات به كار مي‌رود. پژوهش حاضر با هدف تدوين برنامه كاركردهاي اجرايي و بررسي تأثير آن بر عملكرد دانش‌آموزان داراي اين اختلال انجام شده است. روش: روش پژوهش، نيمه‌آزمايشي با پيش‌آزمون پس‌آزمون همراه با گروه كنترل است. بسته آموزشي طراحي‌شده شامل 14 جلسه بود كه در آن 4 مهارت (حافظه كاري، بازداري، انعطاف‌پذيري و آموزش توجه) آموزش داده مي‌شد، جامعه آماري پژوهش حاضر دانش‌آموزان 8 تا 10 ساله تبريزي بودند كه از بين آنها 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15) و كنترل (15) قرار گرفتند و پرسشنامه ضرب‌آهنگ شناختي كند (SCT) به‌وسيله والدين هر دو گروه تكميل شد. پس از اجراي پيش‌آزمون، گروه آزمايش به مدت چهارده جلسۀ آموزش شدند و دوباره پس‌آزمون اجرا شد و داده‌هاي به‌دست‌آمده از پيش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از روش تحليل كواريانس مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: اطلاعات به‌دست‌آمده نشان‌دهنده تفاوت معناداري بين دو گروه كنترل و آزمون در نمرات متغير پس‌آزمون ضرب‌آهنگ شناختي كند (SCT) بعد از تعديل تأثير نمره پيش‌آزمون مي‌باشد (P 01). نتيجه‌گيري: بر‌اساس اين پژوهش مي‌توان مطرح كرد كه با ارتقاي كاركردهاي اجرايي مي‌توان نشانه‌هاي اختلال ضرب‌آهنگ شناختي كند را كاهش داد.