ارائه مدل تركيبي جهت ارزيابي ريسك هاي زيست محيطي استان مازندران با استفاده از روش هاي ديماتل و تابع زيان تاگوچي

ارزيابي ريسك ­هاي زيست ­محيطي­(EAR)­ را مي ­توان به ­عنوان يكي از ابزارهاي مهم تحقق توسعه پايدار دانست. هدف از انجام اين تحقيق شناسايي انواع ريسك ­هاي زيست محيطي استان مازندران و ارائه يك مدل تركيبي به ­منظور ارزيابي و اولويت بندي آن ­ها مي­ باشد كه در نتيجه آن مي­ توان مخاطرات زيست ­محيطي را به ­نحو مطلوب­ تري مديريت نمود. در اين تحقيق از نظرات 9 نفر از مديران با تجربه اداره حفاظت محيط زيست استان مازندران و اساتيد برجسته دانشگاهي در اين حوزه به ­عنوان خبره استفاده و ساختار شكست ريسك ­هاي زيست­ محيطي در سه سطح تعريف گرديد. سپس با استفاده از تكنيك ديماتل اهميت دسته ­هاي ريسك و وزن آن­ ها تعيين شد. در مرحله بعد معيارهاي مختلفي جهت ارزيابي ريسك­ ها مشخص و تعريف گرديد كه براساس روش تابع زيان تاگوچي، هر ريسك در هر معيار مورد ارزيابي قرار گرفت و امتياز زيان آن­ ها محاسبه شد. براساس نتايج به ­دست آمده دسته­ هاي ريسك فرهنگي، فيزيكوشيميايي و اقتصادي از اهميت بيش ­تري برخوردار بوده و بر ساير دسته ­هاي ريسك تأثيرگذار مي ­باشند. هم­ چنين پساب شهري و صنعتي، آفت و بيماري گياهي و جانوري، برداشت بي ­رويه منابع جنگلي و معدني، تخليه و دفع پسماندها و ... به ­ترتيب به ­عنوان مهم ­ترين ريسك­ هاي زيست­ محيطي ارزيابي گرديد.

no abstract