عدم تبعيت شعب ديوان عالي كشور و دادگاه‌ها از آراي وحدت رويه ديوان عدالت اداري

فاقد عنوان لاتين

شعب ديوان عالي كشور و دادگاه‌ها الزام قانوني به تبعيت از آراي وحدت رويۀ ديوان عدالت اداري ندارند و عملاً نيز از اين آرا چندان تبعيت نمي‌كنند. اين وضعيت، به عنوان يكي از چالش‌هاي نظام قضايي ما، عوارض خطيري را در پي داشته است كه از جمله مي‌توان به نفي صلاحيت توأمان در خصوص برخي دعاوي، اعلام صلاحيت توأمان براي رسيدگي به برخي دعاوي و رسيدگي به دعاوي مشابه، بر اساس نظام هنجاريِ متفاوت اشاره كرد. انجام اصلاحات قانوني لازم براي رفع اين چالش ضروري است، اما تا آن زمان، بايد در پي يافتن راهكارهاي ديگر بود. اين نوشتار مبتني بر اين ديدگاه است كه هرچند شعب ديوان عالي كشور و دادگاه‌ها براي تبعيت از اين آرا و براي عدم تبعيت نيز الزامي ندارند، اين پيشنهاد را طرح كرده است: توجه شعب ديوان عالي كشور و دادگاه‌ها به آراي وحدت رويه ديوان عدالت اداري و لحاظ حداكثري آنها.

No Abstract