كاربر آگاه در تشخيص اصيل بودن طرح صنعتي

فاقد عنوان لاتين

وفق ماده 21 قانون ثبت اختراعات، طرح‌هاي صنعتي و علائم تجاري (1386) يكي از شروط ماهوي حمايت طرح صنعتي، «اصيل بودن» است كه تعريفي از آن در قانون ديده نمي‌شود. آيين‌نامۀ اجرايي قانون اصيل بودن را اينگونه تعريف مي‌كند: «طرح صنعتي در صورتي اصيل محسوب مي‌شود كه به طور مستقل توسط طراح پديد آمده و كپي و تقليد طرح‌هاي موجود نباشد، به نحوي كه از ديد يك كاربر آگاه، متفاوت از طرح‌هايي باشد كه قبلاً در اختيار عموم قرار گرفته است». آئين‌نامه براي ارزيابي اصالت از «كاربر آگاه» به عنوان شخص فرضي استفاده نموده‌ است؛ بدين ترتيب محكمه در مقام سنجش اصالت، بايد از ديد كاربر آگاه به تفاوت‌هاي طرح با ديگر طرح‌ها توجه كند. پرسش اصلي اين است كه آيا قاضي دادگاه يا كارشناسي رسمي دادگستري، كاربرآگاه محسوب مي‌شوند؟

No Abstract