ارتباط غيرخطي بين قدرت مديرعامل و ساختار سرمايه با تأكيد بر نقش اندازه شركت‌ها

هدف: هدف اصلي اين پژوهش، بررسي ارتباط بين قدرت مديرعامل و تصميم‌هاي ساختار سرمايه با تأكيد بر نقش تعديلگري اندازه شركت‌ها، در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. روش: در راستاي دستيابي به هدف پژوهش، با استفاده از روش تحليل مؤلفه‌هاي اصلي، قدرت مديرعامل و به‌كمك معيارهاي دوگانگي وظيفه مديرعامل، مدت تصدي مديرعامل و درصد مالكيت مديرعامل اندازه‌گيري شد. همچنين، از معيارهاي اهرم مبتني بر ارزش دفتري، اهرم مبتني بر ارزش بازار، اهرم كوتاه‌مدت و اهرم بلندمدت، به‌عنوان نماينده‌هاي ساختار سرمايه بهره گرفته شد. فرضيه‌هاي پژوهش، بر مبناي نمونه آماري متشكل از 106 شركت، طي دوره 8 ساله از سال 1390 تا 1397 و با استفاده از مدل‌هاي رگرسيوني چندمتغيره آزمون شدند. يافته‌ها: بين قدرت مديرعامل و اهرم مبتني بر ارزش دفتري و اهرم كوتاه‌مدت، رابطه غيرخطي معناداري وجود ندارد. از سوي ديگر، بين قدرت مديرعامل و اهرم مبتني بر ارزش بازار، رابطه غيرخطي (U معكوس) معنادار و بين قدرت مديرعامل و اهرم بلندمدت، رابطه خطي (مثبت) معنادار وجود دارد. علاوه بر اين، در شركت‌هاي بزرگ، بين قدرت مديرعامل و اهرم مبتني بر ارزش دفتري، اهرم مبتني بر ارزش بازار و اهرم كوتاه‌مدت، رابطه غيرخطي (U شكل) معنادار و بين قدرت مديرعامل و اهرم بلندمدت، رابطه غيرخطي (U معكوس) معناداري وجود دارد. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه قدرت مديرعامل، يكي از عوامل تأثيرگذار بر ساختار سرمايه شركت‌هاست. همچنين، مديران قدرتمند شركت‌هاي بزرگ در تصميم‌هاي تأمين مالي خود رويه مشابهي اتخاذ نمي‌كنند.