تاثير ميكروجلبك اسپيرولينا و پروبيوتيك باسيلوس سوبتيليس بر خصوصيات لاشه، مورفولوژي روده و فراسنجه هاي خون جوجه هاي گوشتي

اين آزمايش به ­منظور مقايسه اثر افزودن ميكروجلبك اسپيرولينا و پروبيوتيك باسيلوس سوبتيليس در جيره بر خصوصيات لاشه، ريخت شناسي پرزهاي روده و فراسنجه هاي خون جوجه هاي گوشتي انجام شد. تعداد 300 قطعه جوجه نر يكروزه نژاد راس 308 در قالب طرح كاملاً تصادفي با آرايش فاكتوريل 2×3 شامل سه سطح افزودني اسپيرولينا پلاتنسيس (0، 0/05 و 0/1 درصد از جيره) و دو سطح افزودني پروبيوتيك (0 و 0/05 درصد از جيره) درون 30 قفس زميني توزيع و به مدت 24 روز پرورش يافتند. مصرف مخلوط 0/1 درصد اسپيرولينا و پروبيوتيك توانست وزن نسبي چربي حفره شكمي را در مقايسه با پرندگان تيمار حاوي 0/1 درصد اسپيرولينا و فاقد پروبيوتيك كاهش دهد. مصرف تيمار حاوي پروبيوتيك و فاقد اسپيرولينا سبب افزايش طول پرزها و نسبت طول پرز به عمق كريپت هاي دئودنوم در مقايسه با تيمار فاقد اين افزودني ها شد (0/05>P). در ژژونوم، تيمار مخلوط 0/05 درصد اسپيرولينا و پروبيوتيك طول پرزها را در مقايسه با تيمار حاوي فقط پروبيوتيك افزايش داد (0/05>P). افزودن اسپيرولينا يا پروبيوتيك توانست سبب كاهش درصد هتروفيل و نسبت هتروفيل به لمفوسيت در خون جوجه هاي گوشتي شود (0/05>P). نتايج اين آزمايش نشان داد كه مصرف اسپيرولينا، به ويژه سطح 0/1 درصد، به تنهايي و يا همراه با پروبيوتيك مي تواند سبب بهبود كيفيت لاشه و خصوصيات پرزهاي روده شود. هم­ چنين با توجه به تغييرات فراسنجه هاي خوني، هريك از اين افرودني ها جهت بهبود سلامت جوجه هاي گوشتي قابل توصيه هستند.

no abstract