نقش معرفت‌هاي شهودي در تكامل اختياري انسان از نظر قرآن

فاقد عنوان لاتين

ازجمله شناخت‌هاي انسان كه در كمال او مؤثر است، معرفت شهودي است. اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي نقش ايجابي و سلبي معرفت‌هاي شهودي انسان در تكامل اختياري او از ديدگاه قرآن در چارچوب تفسير موضوعي آيات مي‌پردازد. يافته‌هاي پژوهش حاكي است كه برخي از آيات دلالت دارند بر اينكه معرفت شهودي انسان به خود و خداوند، عين كمال است و در رسيدن آدمي به كمال بالاتر نيز نقش ايجابي دارد. مطابق دلالت دسته‌اي ديگر از آيات، خداوند خود به برخي از بندگان خاصش معرفت‌هايي شهودي اعطا مي‌كند كه موجب افزايش كمال آنها مي‌گردد. از دلالت ضمني پاره‌اي از آيات هم استفاده مي‌شود كه بعضي از معرفت‌هاي حضوري مي‌توانند تأثير سلبي در كمال آدمي داشته و عامل سقوط و زمينه‌ساز دوري او از سعادت باشند. درك القائات شيطاني و احساس دروني استقلال و بي‌نيازي از خدا از اين قبيل‌اند.

فاقد چكيده لاتين