بررسي مؤلفه‌هاي قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران در منطقه خاورميانه (مطالعه موردي لبنان)

فاقد عنوان

قدرت نرم و مباحث مرتبط با آن از جمله مفاهيمي است كه در دو دهه اخير در مجامع علمي و آكادميك مطرح گرديده و دانشمندان حوزه علوم سياسي درصدد تشريح قدرت نرم، منابع قدرت نرم و عوامل تأثيرگذار در افزايش و كاهش قدرت نرم در سطح عمومي هستند لذا هر كشوري به واسطه داشتن شرايط و ويژگي­هاي منحصر به فرد خود از لحاظ ژئوپولتيكي، فرهنگي، تاريخي، اقتصادي و ... داراي منابع متفاوت خواهد بود و لذا كارويژه­هاي منابع و عوامل تأثيرگذار قدرت نرم در كشورهاي مختلف متفاوت است. در ايران به عنوان كشوري با تمدن كهن و فرهنگ غني كه يكي از كشورهاي مؤثر در عرصه جهاني از ابتدا تاكنون بوده است لزوم بازشناسي و معرفي و توجه به منابع قدرت نرم و همچنين شناخت عوامل جديد تأثيرگذار در افزايش قدرت نرم و يا عوامل تأثيرگذار در كاهش قدرت نرم وجود خواهد داشت. پس از شكل­گيري انقلاب اسلامي ايران در بهمن 57 تغييري اساسي در منابع قدرت نرم ايران حاصل گرديد، ايران به واسطه پيشينه تاريخي و داشتن فرهنگ و تمدن باستاني همواره در ذهن جهانيان به عنوان كشوري كهن تداعي مي­گرديد، پس از شكل­گيري انقلاب اسلامي ايران علاوه بر ذهنيت قبلي، محور قرار گرفتن ايدئولوژي و طرح منابع جديد سياسي و اقتصادي علاوه بر منبع فرهنگي به صورت جدي منابع قدرت نرم ايران را متحول كرد. لذا ما در اين پژوهش قصد داريم ضمن بازشناسي و معرفي منابع قدرت نرم ايران جايگاه كشور را در منطقه و جهان و نقاط ضعف، نقاط قوت و پتانسيل­ هاي آنرا نشان بدهيم.

not abstract