نظام موازنه قوا در اروپا و تاثير آن بر جنگ هاي ايران روسيه (1219-1228 ه.ق)

تاريخ روابط ايران و روسيه با دو جنگ و دو معاهده ننگين گلستان و تركمانچاي پيونده خورده است. اگرچه شروع اين جنگ‌ها دلايل داخلي داشت، اما حوادث بين‌المللي نيز بر شروع و پايان آن‌ها بي‌تأثير نبود. سؤالي كه در اينجا مطرح مي‌شود اين است كه تحولات اروپا، همچون ظهور ناپلئون و تلاش براي برقراري سيستم موازنه قوا توسط كشورهاي اروپايي، چه تأثيري بر دور اول جنگ‌هاي ايران و روسيه گذاشت؟ فرضيه اصلي پژوهش اين است كه نظام موازنه قوا در اروپا موجب شد تا بازيگران اروپايي به‌جاي رويارويي با يكديگر، بر سر مستعمرات و ساير دولت‌هاي كوچك وارد مذاكره و چانه‌زني شده و دست يكديگر را براي تصرف يك سرزمين يا بخش‌هايي از آن باز گذارند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه تلاش انگليس براي مهار فرانسه و برقراري موازنه قوا در اروپا و نيز محافظت از منافع خود در هندوستان فضايي را براي روس‌ها فراهم آورد تا با بهره‌گيري از بستر سياسي موجود و بدون حضور رقيب ثالث دست به اشغال و تصرف بخش‌هايي از سرزمين ايران بزند. براي انجام پژوهش حاضر از روش توصيفي تحليلي استفاده شده است.