كاربرد نانوالياف الكتروريسي‌شده در مهندسي بافت: داربست‌هايي با رهايش آهسته عامل هاي رشد

ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺑﺎﻓﺖ، ﯾﮏ روﯾﮑﺮد ﻧﻮﯾﻦ درﻣﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﺳﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮل، ﻣﺤﺮك ﻫﺎي ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﯽ و دارﺑﺴﺖ ﻧﻘﺶ مهمي دارﻧﺪ. اﻣﺮوزه ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺑﺎﻓﺖ، ﺑﺮاي درﻣﺎن ﺑﯿﻤﺎري ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ و جاي گذاري انواع ﺑﺎﻓﺖ ﻫﺎي ﺑﺪن، از دارﺑﺴﺖ ﻫﺎي ﻧﺎﻧﻮﻟﯿﻔﯽ به منظور ﺗﻘﻠﯿﺪ از ساختار ﺑﺎﻓﺖ ﻃﺒﯿﻌﯽ و به عنوان راه حلي براي پيشرفت و توسعه داربست هاي مهندسي بافت، اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑدﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر، از ميان تمام روش هاي موجود، معمولا اﻟﮑﺘﺮورﯾﺴﯽ انتخاب مي شود كه روش آﺳﺎن و ﻣﻘﺮون ﺑﻪ ﺻﺮﻓﻪ اي ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﯿﺪ اﯾﻦ ﺳﺎزه ﻫﺎﺳﺖ. زيرا، تنوع و سازه هاي دستگاهي اين فرايند، ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯿﮑﺮوﻧﺎﻧﻮاﻟﯿﺎف را ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮه وﺳﯿﻌﯽ از ﺗﺮﮐﯿﺐ و ﺷﮑﻞ امكان پذير مي سازد. افزون بر اين، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﻧﻮاع ﻣﻮﻟﮑﻮل ﻫﺎي زﯾﺴﺘﯽ و عامل هاي رﺷﺪ ﺑﻪﻫﻤﺮاه اﯾﻦ اﻟﯿﺎف، ﻣﯽ ﺗﻮان ﭘﺎﺳﺦ ﺳﻠﻮﻟﯽ و ﺑﺎزدﻫﯽ درﻣﺎﻧﯽ را در فرايندﻫﺎي ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺑﺎﻓﺖ ارﺗﻘﺎ داد. همچنين، با انتخاب روش مناسب براي بارگذاري اين مولكول ها، فرايند را در بافت مدنظر به خوبي كنترل و هدايت كرد. اﮔﺮﭼﻪ اﻧﺘﻘﺎل و رﻫﺎﯾﺶ ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه عامل هاي رشد ﻫﻨﻮز با ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎي بسياري مواجه است، اﻣﺎ اﻟﯿﺎف اﻟﮑﺘﺮورﯾﺴﯽ ﺷﺪه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ روزﻧﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓتي براي اﻧﺘﻘﺎل ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ و ﮐﻨﺘﺮل شده داروﻫﺎ و عامل هاي رﺷﺪ در ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺑﺎﻓﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ كه ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دارﺑﺴﺖ ﻫﺎي رﻫﺎﯾﺶ در ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ، اﺳﺘﻔﺎده شوند.