اثربخشي آموزش فرزندپروري مثبت بر خودكارآمدي، سرسختي و تاب آوري تحصيلي دختران دبستاني 9 تا 12 سال شهر شهركرد

No Title

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش فرزندپروري مثبت بر خودكارآمدي، سرسختي و تاب آوري تحصيلي دختران دبستاني 9 تا 12 سال شهر شهركرد انجام شده است. روش پژوهش، نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري پژوهش را 740 نفر از دختران دبستاني تشكيل داده­اند كه در سال تحصيلي 96-97 در مدارس مختلف شهر شهركرد مشغول به تحصيل بودند. نمونه مورد مطالعه پژوهش حاضر را 40 نفر (نيز مادران آن­ها) تشكيل دادند كه با استفاده از روش غربالگري (ملاك انتخاب: كسب 1 انحراف معيار پايين تر از ميانگين در پرسشنامه هاي تحقيق و تمايل مادران به شركت در جلسات فرزندپروري)انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه 20 نفره (20 نفر در گروه آزمايش و 20 نفر در گروه كنترل)، تقسيم شدند و تحت آموزش برنامه فرزندپروري مثبت طي 8 جلسه يك و نيم ساعته و هفته­اي يك بار قرار گرفتند. جمع­آوري داده­ها بر اساس پرسشنامه باورهاي خودكارآمدي تحصيلي زيمرمن و مارتينز(1990)، پرسشنامه سرسختي تحصيلي بنيشك و همكاران (2005)و پرسشنامه تاب آوري تحصيلي ساموئلز(2004)، انجام شد. اطلاعات از طريق نرم­افزار SPSS با روش تحليل كوواريانس چند متغيري تجزيه و تحليل شدند. يافته­ها نشان داد كه آموزش فرزندپروري مثبت به مادران، بر خودكارآمدي تحصيلي(Eta=0.51 P<0/05 F=48.98)، سرسختي تحصيلي(Eta=0.58 P<0/05 F=41.29) و تاب آوري تحصيلي(Eta=0.62 P<0/05 F=101.39) تاثير معناداري دارد؛ بنابراين از آموزش فرزندپروري مثبت به عنوان يك مداخله مطلوب مي­توان براي بهبود و تقويت خودكارآمدي، سرسختي و تاب آوري تحصيلي دانش آموزان استفاده كرد.

No Abstract