تأثير معنويت بر كيفيت و معناداري زندگي دانشجويان

The effect of spirituality on quality and meaning of life among students

در دنياي امروز، معنويت و دينداري نقش مهمي در مواجه افراد با مشكلات روان شناختي دارد. نماز و به خصوص نماز جماعت كه بر اجر و معنويت آن در منابع ديني تأكيد شده است، يكي از فرايضي است كه فرد با انجام آن با مسائل معنوي پيوند خورده و در نتيجه مي تواند به سلامت دست ­يابد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي تأثير معنويت بر كيفيت و معناداري زندگي دانشجويان پسر ساكن در خوابگاه دانشگاه فردوسي مشهد است. براي انجام اين پژوهش كه در آن از روش علي- مقايسه ­اي استفاده شده، تعداد60 نفر از دانشجويان كه به مدت 6 ماه به صورت تقريبا متوالي در نماز جماعت شركت مي­كردند با 30 نفر ديگر كه تا به حال در نماز جماعت شركت نكرده بودند، در متغيرهاي سن، جنسيت، وضعيت تأهل، سلامت جسمي، رشته تحصيلي و ميزان درآمد خانواده، همتا شدند. همچنين دقت شد كه هيچ يك از آنان آموزش خاصي در زمينه متغير­هاي وابسته نديده باشند. ابزار گردآوري داده­ ها، پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني و معناداري زندگي است. براي تجزيه و تحليل داده­ ها در سطحي توصيفي، از آماره ­هاي ميانگين و انحراف استاندارد و در سطح استنباطي از آزمون t مستقل استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه كيفيت زندگي به همراه تمام زير مولفه ­هاي آن (سلامت رواني، سلامت جسمي، سلامت محيط و روابط اجتماعي) در دانشجوياني كه در نماز جماعت شركت كرده اند، به طور معناداري بهتر از دانشجويان ديگر است؛ همچنين اين دانشجويان در معناداري زندگي و زير مولفه چارچوب، داراي ساختار فلسفي مشخص­تري نسبت به دانشجويان ديگر بودند و در زير مولفه تكميل چارچوب، هيچ تفاوت معناداري بين دو گروه از دانشجويان مشاهده نشد. با توجه به نتايج بدست آمده مي­توان گفت كه معنويت و دينداري كه در انجام فريضه نمازجماعت تجلي مي يابد، در ايجاد روحيه سالم و نگرش هدفمند به زندگي نقش دارد.

No Abstract