الگويي براي دانشگاه سازگارشونده

اين پژوهش با هدف، تحليل محتواي مقالات تدوين شده در زمينه دانشگاه سازگارشونده در پژوهش‌هاي داخلي و خارجي جهت ارائه الگوي دانشگاه سازگارشونده تدوين شده‌است. روش پژوهش حاضر كيفي و از نوع فراتركيب بوده‌است. جامعه آماري پژوهش كليه منابع پژوهشي اين قلمرو 38 منبع بود. از اين ميان، 26 منبع گزينش شد. براي تحليل داده‌ها از راهبرد كدگذاري باز و محوري استفاده شده‌است. يافته‌هاي اين پژوهش همسو با دو پرسش؛ 1) مولفه‌هاي تشكيل دهنده دانشگاه سازگارشونده چيست؟ و 2) عوامل موثر بر پيچيدگي شرايط در آموزش‌عالي كدامند؟ ارائه شده‌است. در پاسخ به پرسش اول؛ در مطالعات داخلي با 6 مقوله‌ فرعي اوليه (علمي آكادميك، حكمراني، محيطي، پيچيدگي، ظرفيت‌هاي نرم و ماليه دانشگاهي) در قالب 18 مقوله‌ فرعي ثانويه با 175 مفهوم كليدي دسته‌بندي شدند. در مطالعات خارجي 6 مقوله فرعي اوليه (علمي آكادميك، حكمراني، محيطي، پيچيدگي، ظرفيت‌هاي نرم و ماليه دانشگاهي) در قالب 13 مقوله فرعي ثانويه با 160 مفهوم كليدي طبقه‌بندي شدند. در پاسخ به پرسش دوم، عوامل موثر بر پيچيدگي شرايط در آموزش‌عالي با 7 مقوله فرعي اوليه (جهاني شدن، تكنولوژي ديجيتالي، تداخل، مشاركت، دسترسي و فرصت برابر، بازاريابي، رقابت و ارزيابي و تضمين كيفيت) در قالب 11 مقوله ثانويه با 50 مفهوم كليدي جمع‌بندي شدند. سپس يافته‌هاي دو پرسش با يكديگر ادغام شدند و در قالب الگوي شماتيك به تصوير كشيده شدند. در پايان بر اساس يافته‌ها، پيشنهادات سياستي براي آموزش‌عالي ايران بيان شده‌است