اثر تنش خشكي بر روي رشد اندام‌هاي هوايي و زيرزميني كوشيا (Kochia scoparia L.) تحت شرايط گلخانه

مطالعه‌اي با هدف بررسي تأثير تنش خشكي بر رشد ريشه و اندام‌هاي هوايي در گياه كوشيا در قالب طرح كاملاً تصادفي با 3 تكرار در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه فردوسي مشهد در سال 92-1391 اجرا شد. 9 تيمار خشكي شامل: شاهد (بدون تنش) (100% ظرفيت زراعي)، تنش ملايم (70% ظرفيت زراعي) در مرحله رويشي، تنش شديد (30% ظرفيت زراعي) در مرحله رويشي، تنش ملايم در مرحله زايشي، تنش شديد در مرحله زايشي، تنش ملايم در مرحله رويشي و تنش شديد در مرحله زايشي، تنش شديد در مرحله رويشي و تنش ملايم در مرحله زايشي، تنش ملايم در كل دوره رشد و تنش شديد در كل دوره رشد گياه بودند. نتايج نشان داد كه بيشترين و كمترين ارتفاع بوته، سطح برگ، وزن تر و خشك برگ، ساقه و كل اندام هوايي به‌ترتيب در تيمارهاي شاهد و تنش شديد در كل دوره رشد گياه مشاهده شد. همچنين بين تيمارهاي خشكي از نظر طول، سطح، حجم، وزن تر و خشك ريشه و نسبت طول ريشه به ارتفاع بوته تفاوت معني‌داري مشاهده شد. تيمار شاهد و تيمار تنش شديد خشكي در كل دوره رشد به‌ترتيب بيشترين و كمترين ميزان را در سطح، حجم، وزن تر و خشك ريشه دارا بودند. بين تيمارهاي مختلف خشكي از نظر تعداد شاخه جانبي و نسبت وزن خشك ريشه به اندام هوايي تفاوت معني‌داري وجود نداشت. در كل رشد اندام هوايي و زيرزميني در شرايط خشكي بسته به مرحله رشدي گياه، شدت و مدت تنش كاهش يافت اما همواره و تحت هر شرايطي يك تناسب يكسان بين اين دو بخش گياه وجود داشت.