امكان‌سنجي و الزامات تعميم‌پذيري پديده مرز به فضاي مجازي

دولت‌ها، فضاي مجازي را پس از عرصه‌هاي سرزميني سه گانه، به‌عنوان قلمرو چهارم اعمال حاكميت ملي به رسميت شناخته‌اند، اما هنوز برخي از عناصر دولت – ملت‌ها در فضاي مجازي، ازجمله مرزها ظهور و بروز قابل‌توجهي نداشته‌اند. هدف از پژوهش حاضر، امكان‌سنجي تعميم پديده مرز از فضاي واقعي به فضاي مجازي، ضرورت آن و ارائه يك تعريف از مرز سايبري است. سپس، الزامات تحقق مرزها در فضاي مجازي از جمله شيوه هاي مرزگذاري در فضاي مجازي و امكان تحقق فني مرز سايبري مورد بررسي قرار مي‌گيرد. پژوهش حاضر از حيث هدف اكتشافي – توصيفي و داده‌هاي استفاده‌شده در اين پژوهش، كيفي است كه به روش كتابخانه‌اي، گردآوري و به شيوه ي كيفي تحليل‌شده است. يافته‌هاي اين پژوهش، نشان مي‌دهد نه‌تنها وجود مرزها در فضاي مجازي امكان‌پذير است، بلكه با توجه به انواع تهديدهاي سخت و نرم در فضاي مجازي، ضرورت آن‌ها نسبت به فضاي واقعي دوچندان است. در اثر تحولات عصر فضاي مجازي، معناي مرز و كاركردهاي اصلي آن دچار تغيير و تحول نشده و صرفاً برخي شيوه‌هاي مرزگذاري و مرزباني در فناوري اطلاعات و ارتباطات متحول شده است. بنابراين مرزهاي فضاي مجازي مشابه فضاي واقعي، حدود قلمرو حاكميت دولت-ملت‌ها را در فضايي ديجيتالي مشخص كرده و مطابق قواعد خاصي در مقابل تهديدهاي سخت و نرم فضاي مجازي مانع ايجاد مي‌كند.