تجزيه‌ و تحليل تأثير رسانه‌هاي نوين بر قدرت نرم فرهنگي جمهوري اسلامي ايران (مورد مطالعه؛ شهروندان اهواز)

با توجه به شرايط عصر نوين مي‌توان ادعا نمود كه ماهيت نرم‌افزارنه قدرت به عنوان يك اصل پذيرفته شده و در اين ميان عنصر فرهنگ  و به تبع آن رسانه به عنوان ابزار و پيام، داراي جايگاه رفيعي در مطالعات و معادلات سياسي مي‌باشد. پژوهش حاضر با روش توصيفي ـ همبستگي (رگرسيون) تأثير رسانه‌هاي نوين بر قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران با تأكيد بر فرهنگ ملي و ديني در بين شهروندان اهوازي بالاي 15 سال در سال 1399 مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين رسانه‌هاي نوين و فرهنگ ملي در سطح معناداري كمتر از 0/05 gt; p رابطه مثبت معناداري (0/519=r) وجود داشت. به‌طوري‌كه رسانه‌هاي نوين (10) درصد واريانس فرهنگ ـ ملي را تبيين مي‌كند. همچنين بين رسانه‌هاي نوين و فرهنگ ديني در سطح معناداري كمتر از 0/05 gt; p رابطه معكوس و منفي (0/119 =r) وجود داشت. به‌طوري‌كه (9/4) درصد واريانس فرهنگ ديني به وسيله رسانه‌هاي نوين تبيين مي‌شود و بين فرهنگ ملي و قدرت نرم (0/775=r) و فرهنگ ديني و قدرت نرم (0/924=r) رابطه مثبت معناداري در سطح كمتر از 0/05 gt;  p وجود داشت. درحالي‌كه  بين بعضي از خرده‌مقياس‌هاي رسانه هاي نوين و فرهنگ ملي و فرهنگ ديني تأثير منفي و در برخي ديگر از خرده‌مقياس‌ها تأثير مثبت بر ميزان فرهنگ افراد داشته است.