شناسايي كريدورهاي زيستگاهي گوسفند وحشي ارمني (Ovis orientalis gmelini) در مناطق حفاظت شده خانگرمز و آلموبلاغ در استان همدان

يكي از مهم ­ترين فرآيند­هايي كه موجب تغيير الگوي زيستگاه در سيماي سرزمين مي ­شود تكه تكه شدن زيستگاه است، كه امروزه به بزرگ­ ترين تهديد تنوع زيستي در سطح جهان تبديل شده كه خود ناشي از تخريب بخش ­هايي از زيستگاه است. براي جلوگيري از كاهش تنوع زيستي بر ايجاد گذرگاه ­ها به ­منظور برقراري ارتباط بين سيماهاي سرزمين­ هاي تكه تكه شده جهت حركت جانوران تاكيد شده است. در اين پژوهش از روش مكسنت براي ايجاد نقشه مطلوبيت زيستگاه و آناليز كم ­ترين هزينه مسير براي شناسايي و طراحي گذرگاه­ ها استفاده گرديد. به­ منظور بررسي تأثير متغيرهاي زيستي و غيرزيستي بر زيستگاه قوچ و ميش ارمني، 8 فاكتور براساس ويژگي­ هاي رفتاري و بوم­ شناختي گونه و ويژگي­ هاي منطقه مورد مطالعه انتخاب شدند كه شامل شيب، ارتفاع، فاصله از جاده اصلي، فاصله از صياد، فاصله از روستا، فاصله از منابع آبي و جهت مي­ باشد. طبق تحليل مكسنت و نتايج ازمون جك نايف 4 متغير فاصله از طعمه ­خوار (گرگ)، طبقات ارتفاعي، فاصله از روستا و فاصله از منابع آبي بيش ­ترين تاثير يا نقش و متغير جهت كم ­ترين نقش را داشتند. با توجه به بررسي ­هاي به ­عمل آمده بروي نقشه­ ها و بررسي­ هاي ميداني سه مسير انتخاب گرديد مسير اول به­ دليل مسافت طولاني و قرار گرفتن در بين روستا و داشتن ارتفاع كم ­تر و هم­ چنين نزديكي به جاده­ هاي اصلي مناسب درنظر گرفته نمي ­شود مسير دوم و سوم با توجه به اين­ كه هردو در انتها به يك مسير منتهي مي­ شود مناسب­ تر بوده و مي­ تواند به ­عنوان كريدور اصلي درنظر گرفته شوند.

no abstract