بهينه سازي استخراجDNA از نمونه هاي جانوري موزه اي و قديمي شامل پوست و استخوان پستانداران با روش اصلاحي فنل‌كلروفرم (‌مطالعه موردي: فوك خزر)

امروزه مطالعه DNA نمونه ­هاي موزه ­اي به­ دليل اطلاعات مفيدي كه دراختيار محققان قرار مي ­دهد، از اهميت خاصي برخوردار است. علاوه ­بر ­اين، از آن ­جا كه محتواي ژنتيكي اين نمونه­ ها به ­دليل مرور زمان بسيار شكننده و بعضاً غلظت ­شان نيز بسيار اندك است، از گذشته تاكنون نياز به­ روش‌ هاي موثرتر همراه با بازدهي بالاتري براي استخراج‌ كمي و كيفي مطلوب احساس مي‌­ شد. از اين ‌رو محققان بسته به گونه يا بافت هدف، اغلب با اصلاح و بهينه ‌سازي پروتكل‌ هاي استخراج به ­دنبال يافتن روش مناسبي براي تحقق اهداف­ شان هستند. در اين مطالعه با تغيير بعضي پارامترها در روش فنول ‌كلروفرم محتواي ژنتيكي تعداد 22 نمونه فوك ‌خزري كه شامل بافت ‌هاي تازه و نمونه ‌هاي موزه‌ اي بودند استخراج گرديد. هم­ چنين ميانگين غلظت DNA بافت ‌هاي تازه و نمونه ‌هاي موزه‌ اي براساس ميانگين و اشتباه معيار (M±SE) به ­ترتيب برابر با 182/91±632/90 و 75/62±226/87 نانوگرم بر ميكروليتر و ميانگين نسبت جذبي طول موج 260 به 280 نانومتر در نمونه­ هاي تازه به 1/8 نزديك ‌تر بود. محصول DNA نمونه‌ هاي حاصل از بافت عضله تازه به ­طور معني ‌داري از غلظت بالاتري برخوردار بودند. سپس DNA حاصل با استفاده از دو آغازگر اختصاصي فوك ‌خزري (Hg6.3 و Hg8.9) با واكنش زنجيره ‌اي پلي ‌مراز پس از رسيدن به گراديان دمايي مطلوب تكثير ‌شدند. نتايج حاصل از مستند سازي باندهاي مولكولي بر روي ژل آكريل‌آميد 8 درصد، حاكي از موفقيت ­آميز بودن تكثير همه نمونه‌ ها اعم از بافت ­هاي تازه و نمونه ­هاي موزه­ اي با حداقل 2 دهه قدمت بود. باتوجه به قابليت ژنوتايپ موفق براي مطالعات ژنتيك جمعيت، حفظ نمونه ­هاي موزه ­اي تحت هر شرايطي توصيه مي ­شود.

no abstract