تأثير استفاده از افزودني اسيد استيك و عصاره الكلي بره موم بر تركيب شيميايي، پايداري هوازي، جمعيت ميكروبي و فراسنجه هاي توليد گاز سيلاژ قصيل جو در تغذيه نشخواركنندگان

مطالعه حاضر به ­منظور بررسي تأثير استفاده از عصاره الكلي بره­ موم و اسيدآلي (اسيد استيك) بر تركيب شيميايي، خصوصيات تخميري و فراسنجه هاي توليدگاز علوفه سيلو شده قصيل جو در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شده است. علوفه برداشت شده جو در مرحله خميري توسط چاپر به قطعات حدود 3-2 سانتي ­متر خرد شد. علوفه ­هاي برداشت شده در سه تكرار براي هر زمان در كيسه­ هاي نايلوني به وزن 3 كيلوگرم به ­صورت دستي فشرده و براي مدت 1، 3، 7، 21 و 45 روز سيلو شدند. تيمارهاي آزمايشي عبارت بودند از: 1) علوفه سيلو شده جو بدون افزودني (شاهد)، 2) علوفه سيلو شده جو+عصاره الكلي بره ­موم (500 ميكروليتر به ازاي هر كيلوگرم علوفه تازه) و 3) علوفه سيلو شده جو + اسيداستيك (1 درصد ماده خشك). نتايج نشان داد كه بين تيمارهاي آزمايشي از نظر ماده خشك و pH اختلاف معني ­داري وجود داشت (0/05>p ). پايين­ ترين و بالاترين مقدار pH به ­ترتيب در تيمار داراي اسيد استيك و تيمار شاهد مشاهده شد (0/05>p ). در مقايسه با تيمار شاهد تيمارهاي داراي اسيد استيك و عصاره بره­ موم به­ طور معني ­داري پايداري هوازي را بهبود بخشيدند (به ­ترتيب 40 و 18 ساعت). تيمار داراي اسيد استيك در روزهاي 3 و 7 پس از سيلو كردن، پايين ­ترين جمعيت قارچ را داشت (0/05>p ). با اين ­حال، در روزهاي 21 و 45 هيچ جمعيت قارچي در تمامي تيمارها مشاهده نشد. در روزهاي 21 و 45ام پس از سيلو كردن، سيلاژ عمل­ آوري شده با اسيد استيك بالاترين پتانسيل توليد گاز (به ­ترتيب 337/2 و 347/2 ميلي­ ليتر) را داشت، در مقابل استفاده از عصاره الكلي بره ­موم منجر به افزايش معني ­دار در غلظت اسيدهاي چرب كوتاه زنجير، قابليت هضم ماده آلي و انرژي قابل متابوليسم شد. به ­طوركلي، نتايج نشان داد كه با اين ­كه افزودن اسيد استيك و عصاره الكلي بره موم تاثير قابل ملاحظه ­اي بر ارزش تغذيه ­اي سيلاژ جو نداشتند، اما به ­طور معني ­داري پايداري هوازي را بهبود بخشيدند.

no abstract