الگوي رشد و برخي از ويژگي هاي زيست شناختي ماش ماهي (1785 Linnaeus) Leuciscus aspius در حوضه جنوبي درياي خزر

الگوي رشد و برخي از ويژگي­ هاي زيست شناختي ماش ­ماهي (1785 Leuciscus aspius Linnaeus) در حوضه جنوبي درياي خزر بررسي شد. تعداد 96 قطعه ماش از سه استان، گيلان، مازندران و گلستان از پاييز 1397 تا تابستان 1398 صيد شد. دامنه سني ماهيان +1 تا +4 سال بود. بيش ترين درصد سني مربوط به ماهيان 2 ساله (33/72 %) و كم ترين درصد مربوط به ماهيان 4 ساله (11/62 %) بود. نسبت جنسي نر به ماده 0/68 به 1 بود. دامنه طول كل 54-29، طول چنگالي 49-25 سانتي ­متر و وزن بدن 985-213 گرم بود. ميانگين طول كل 5/57±38/91، طول چنگالي 5/23±35/06 سانتي ­متر و وزن بدن 87/27±639/74 گرم بود. كمينه ضريب رشد لحظه ­اي در سنين 1 تا 2 ساله و بيشينه آن در سنين 3 تا 4 سال بود. ميانگين شاخص چاقي 0/22±0/87، شاخص هپاتوسوماتيك 0/17±0/41 و شاخص گنادوسوماتيك 0/17±0/56 بود. رابطه طول -وزن در كل جمعيت به صورت W= 0.0204 L2.7361،نر W= 0.0189 L2.7648 و ماده W= 0.0217 L2.8867 بود. با توجه به مقدار b به دست آمده، جمعيت ماش، الگوي رشد آلومتريك منفي بود. وزن و طول ماش با يك نرخ مشابه رشد نكرده و طول با سرعت بيش تري نسبت به وزن رشد كرده و ماهي به سمت لاغر شدن رفته است. مقدار 1>CF به دست آمده نشان مي­ دهد كه اين ماهي در منطقه مورد مطالعه از تغذيه مناسبي برخوردار نبوده و رشد ضعيفي دارد، كه احتمالاً عواملي هم چون آلودگي، تخريب رودخانه­ ها، كاهش منابع غذايي و صيد بي­ رويه را مي­ توان از علل آن دانست.

no abstract