مقايسه اثربخشي بازي درماني و طرحواره درماني بر روي ذهنيت كودك آسيب پذير در كودكان داراي اختلالات يادگيري

هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي بازي درماني و طرحواره درماني بر روي ذهنيت كودك آسيب پذير در كودكان داراي اختلالات يادگيري بود. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش، آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل با آرايش تصادفي در آزمودني ها بود. جامعه آماري شامل كودكان 7 الي 11 سال داراي اختلال يادگيري مراجعه كننده به كلينيك نويد مهر در فاصله ي زماني دي ماه 1398 الي خرداد ماه 1399 بود كه از ميان آنها با توجه به لزوم انجام مداخله، 21 نفر به عنوان نمونه با روش در دسترس انتخاب شده و در سه گروه (7 نفر گروه بازي درماني، 7 نفر گروه طرحواره درماني و 7 نفر گروه كنترل) به صورت تصادفي جايگزين شدند. گروه اول تحت 8 جلسه بازي درماني، گروه دوم تحت 8 جلسه طرحواره درماني قرار گرفتند و گروه سوم هيچ آموزشي دريافت ننمودند. جهت بررسي از پرسشنامه ذهنيت هاي طرحواره اي استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد هم بازي درماني و هم طرحواره درماني در كاهش ذهنيت كودك آسيب پذير در كودكان داراي اختلال يادگيري اثربخش مي باشد.