مساله رنج، و تقرب به خدا: ارزيابي و نقد

النور استامپ، فيلسوف معاصر، در مقام يك خداباور در صدد اقامه­ي دفاعيه­اي برضد مساله­ي رنج( شرّ)، بر مي­آيد. بنا بر دفاعيه­ي ايشان، اولا، رنج شرط لازم تحقق برخي خيرها است و ثانيا، آن خير ناقض رنج موجود است. دغدغه­ي علمي­اي كه در اين مقاله دنبال مي­شود، نقد دفاعيه­ي مزبور است. در اين ­راستا، پيش از هر چيز، طرح و تبيين اصل دفاعيه ضروري مي­نمايد و پس از آن نقد ايده­ي موردنظر از دو منظر كلي انجام خواهد شد. نخست، ضمن بيان كيفيات يك دفاعيه­ي موفق و لوازم تحقق آن ملاحظه مي­شود كه دفاعيه­ي استامپ واجد شرايط يك دفاعيه­ي موفق نيست. اشاره­ به مبادي تحقق يك فعل ارادي و بيان اين نكته كه رنج نمي­تواند مصدر ايمان واقع گردد، دومين نقد كلي بر نظريه­ي ايشان است. سرانجام، اشاره به نقض مفهوم اراده­ي آزاد به معناي ليبرتاريني آن در دفاعيه­ي استامپ، موضوعي است كه به عنوان ضميمه­ي بحث بدان پرداخته خواهد شد.

no abstract