تأثيرات پيوندهاي روستا ـ شهري با تأكيد بر تحولات اقتصادي در نواحي پيراشهري سنندج

سكونتگاه هاي روستايي، به عنوان جزئي از نظام هاي جغرافيايي، همواره در ابعاد فضاي اقتصادي، اجتماعي و كالبدي در حال تغيير و تحول اند. دانش جغرافيا روابط دوسويه شهر و روستا را براساس اصل علّيت تبيين مي كند. پژوهش با هدف بررسي اثرات پيوند شهر و روستا با تاكيد بر تحولات اقتصادي در نواحي پيراشهري سنندج مي پردازد. روش توصيفيتحليلي از نوع كتابخانه اي و ميداني (پرسشنامه) است. جامعه آماري شامل11 روستاي پيراموني شهر سنندج با 8117 خانوار كه حجم نمونه367 پرسشنامه اي براساس كوكران تهيه گرديد. پرسشنامه در ابعاد اقتصادي و در طيف ليكرت با 9گويه شناسايي و ضريب آلفاي كرونباخ 744/0 بدست آمد. براي صحت سوالات پرسشنامه (روايي) از ديدگاه و نظرات 15 نفر از متخصصان برنامه‌ريزي روستايي و رشته اقتصاد كشاورزي استفاده شده است. در تحليل دادها از نرم افزاز SPSSشاخص هاي آماري گرايش به مركز (ميانگين، انحراف معيار، واريانس) و نرم افزار GIS براي ترسيم اثرات پيوندهاي شهر و روستا استفاده شده است. نتايج نشان داد گرچه همه گويه ها داراي ضريب تاثير مثبتي داشته اما چهار گويه جريان كالا و خدمات، بورس بازي زمين، اشتغازايي، سرمايه گذاري در بخش باغات و خانه دوم داراي ضريب تاثير بيشتري داشته اند. نتايج نشان داد روستاهاي باباريز، قليان، دوشان و آساوله بيشترين تعاملات و پيوند با شهر سنندج داشته اند. نتايج نشان داد پيوند شهر و روستا و الحاق برخي روستاها با شهر سنندج در نتيجه توسعه فضاييمكاني اين شهر بوده است.